Weer terug in de BvK

We vertrokken van de ankerplaats bij de compagniehaven tegen negen uur. Na de Krabbergatsluizen van Enkhuizen, die al snel open ging, voeren we op de motor vanwege het ontbreken van wind de laatste 18 Nm naar onze thuishaven de BvK, waar we even na twaalf uur aankwamen.Onze vakantie is voor dit jaar weer voorbij, maar het was een mooie tijd. Ons einddoel het bezoek aan Mariehamn in Åland hebben we bereikt. Twee maanden vakantie lijkt veel, maar al in de eerste week lagen we zeven dagen verwaaid in Vlieland voordat we naar Cuxahaven konden varen. En op de terugweg in Cuxhaven naar Vlieland waren dat er vier. Met nog een verwaaidag in Klintholm waren het in totaal 12 dagen. Bijzonder veel met vorige vakanties. Maar de tochten ertussen vooral door de fraaie scheren van de oostkust van Zweden waren prachtig en het weer was ook erg goed en werd het in de tijd steeds warmer. We hebben in die periode nauwelijks regendagen gehad en dit keer veel geankerd in de vele mooie ankerplekken tussen de scheren. Mariehamn, ons einddoel en de hoofdplaats van de onafhankelijke eilandengroep Åland, maar behorend tot Finland, was zeer de moeite waard met o.a. het bezoek aan het Maritieme kwartier en de schoener Pommern. 's Nachts werd het daar niet donker. Zelfs lichter dan de normale schemer in Nederland. Een aparte gewaarwording. De totale afstand over de grond bedroeg 1732 Nm. Op ons log stond 1843 Nm. We hebben 104 uren gezeild en 195 uren gemotord. Ook enige vervelende momenten meegemaakt zoals het touw in de schroef bij Sandhamn. Maar overwegend was het een goede vakantie en hebben we al plannen voor het volgend jaar, die waarschijnlijk weer naar het zuiden zal gaan.

Van Vlieland terug naar Enkhuizen.

Om half acht verlieten we de overvolle haven van Vlieland. Er was nauwelijks wind, maar het zonnetje scheen gelukkig wel. Op de motor voeren we naar Kornwerderzand, waar het bij de Lorentzsluizen druk begon te worden met een vrachtboot geladen met grond, een sleepboot, een klipper en een ander beroepsvaartuig. Ook enige plezierjachten waaronder een Frans zeiljacht, dat ook vanaf Cuxhaven in 24 uur met ons mee voer naar Vlieland en we toen inhaalden. Hij herkende ons en begon enthousiast te zwaaien. Na de sluis ging het Franse zeiljacht naar Makkum en wij naar De Ven om te ankeren. Er stond op het IJsselmeer een NNW3-4 zodat we nu wel konden zeilen. Om half vier kwamen we in De Ven aan. Maar de ankergrond was slecht en het waaide inmiddels uit het noordwesten met 4-5 bft. Na de derde poging lagen we vast. Er voer steeds met grote snelheid een rode rubberboot met twee personen heen en weer, waarbij het onduidelijk was wie dat waren en wat ze kwamen doen. Geen enkele identificatie stond er op hun boot.. Even later kwam er een groot vrachtschip naar binnen. En weer later net toen we aan het avondeten zaten, kwam er een Rijkswaterstaatboot binnen varen, die vriendelijk verzocht om wat dichter bij de kant te ankeren i.v.m. eventuele vrachtschepen en een ankerbal te hijsen. Een ander plezierjacht was aan een rode ton van de vaarweg gaan liggen en dat vond Rijkswaterstaat kennelijk geen goed plan, want het plezierjacht moest daar weg. Wij hadden geen zin om opnieuw te ankeren en besloten op de fok naar de ankerbaai in Enkhuizen te gaan, waar we even over acht uur aankwamen en een rustige ankerplekje vonden. Vandaag 47 Nm gevaren. Morgen gaan we terug naar de BvK en eindigt onze vakantie.

Van Cuxhaven terug naar Vlieland

Om tien uur verlieten we Cuxhaven met de stroom mee naar buiten. Er was een complete uitstroom van jachten, die ook dagenlang verwaaid lagen. Het was zwaar bewolkt en in de ochtend kregen we regelmatig regenbuien over ons heen. De Wind was NNW 4 en de eerste 20 Nm om de Elbemond uit te komen hadden we tegenwind en moesten we de motor bijzetten. Er werd tegemoetkomend een zeiljacht waarschijnlijk met motorpech gesleept door de SAR. Na de bocht richting Vlieland konden we weer zeilen. We zeilden weer door de rede van de Jade waar vele vrachtboten voor anker lagen waaronder een containerschip van Maersk. Maar om zes uur 's avonds werd het windstil en moesten we weer motoren. Daarna gingen we de nacht in waar de schipper weer door de hevige deining en geschommel van onze Carina weer zeeziek werd. We werden nog bijna aangevaren door een Duitse Surveyboot, die 's nachts kennelijk peilingen aan het uitvoeren was. We kregen een grote schijnwerper op onze boot gericht, zodat we ze maar opriepen via de marifoon wat nu de bedoeling was. Bij de Nederlandse waddeneilanden was de wind gedraaid naar het zuiden en konden we weer zeilen, maar wel met de nodige forse mistbanken waar diverse Nederlandse vissersboten in onze buurt verscholen waren. Om één vissersboot moesten we een flinke draai maken om deze te ontwijken. Na 159 Nm op onze log kwamen we tegen half negen in Vlieland aan, waar het al vol lag. In de middag werd kennelijk de KNRM opgeroepen, want die voer met haast twee keer uit. Grappig om te zien, want de schipper voer al weg voordat alle bemanning compleet met overlevingspakken, nog rennend aan boord probeerde te komen, zodat er twee, die net te laat waren, teleurgesteld aan de kant bleven. In de avond werden de lichten op rood gezet en mochten er geen jachten meer in.

Verwaaidagen 3 en 4 Cuxhaven

Gisteren stond er nog steeds veel wind uit het noordwesten en in de ochtend kregen we regelmatig een regenbui over ons heen. Gistermiddag klaarde het op en maakten we een wandeling langs de havens en het centrum van Cuxhaven. Tegen de sterke wind in zagen we een Belgisch zeiljacht van Brunsbüttel komend de jachthaven binnen varen. Aan de uiteinde van de haven staat een vuurtoren, een oude semafoor en een gedenkteken voor de gevallenen in de WO2. Bij de binnenhaven is het mogelijk om bij kraampjes rondvaart- en zeehondentochten te boeken. Vandaag ook weer veel wind 6-7 bft uit het noordwesten. Ook in de ochtend weer een aantal regenbuien, maar in de middag begon de zon te schijnen en maakten we nu een wandeling naar de Kugelbake, een houten kaap bestemd als baken voor de scheepvaart in de Elbe in de vroegere jaren. Het is het symbool van Cuxhaven en sinds 1913 als afbeelding in het wapen van de stad opgenomen. Een voorganger van het huidige bouwwerk diende ook als vuurtoren, maar vandaag de dag wordt het baken alleen nog in de nacht verlicht als toeristische attractie. Aan het strand staan weer de bekende 2-persoons strandzitjes, die je kan huren. Er zit een slot op, dus je kan ze niet zomaar gebruiken, Ook rijdt er een toeristentreintje waarmee je vanaf de jachthaven naar de Kugelbake en het noorderstrand kan rijden. Vannacht zou de wind gaan afnemen. Mogelijk kunnen we morgen vertrekken richting Vlieland.

Verwaaidagen 1 en 2 Cuxhaven

Gisteren lagen we te schudden in de box met windkracht 6-7 uit het noordwesten. Gelukkig lagen we met de kop in de wind, maar de golven van de Elbe deinden in de haven aardig door. In de ochtend zagen we de Finse dames van de Oceanladies in hun Swan 44, genaamd Carissa, tobben met de aansluiting van de elektriciteit. Na enig gepruts met diverse kabels vroegen we maar of we misschien konden helpen. Ze dachten dat mogelijk een elektriciteitskabel niet goed zou zijn. We boden aan deze door te meten met onze voltmeter, hetgeen ze graag accepteerden. Ze hadden een rare kabelset. Verloopstekkers met connectors, die we niet thuis konden brengen en daartussen lange kabels met gewone geaarde stekkers, hetgeen in de watersport niet gebruikelijk is en waar elektriciteitskabels met Eurostekkers standaard zijn. Na het doormeten, bleek één verloopkabel niet in orde te zijn, zodat daarna alles weer werkte en de dames zo blij waren dat ze van ons een foto wilden maken. De schipper zei nog dat ze zelf ook een voltmeter aan boord hadden, maar niet wisten hoe deze te gebruiken. Daarna vertrokken ze in de middag met de stroom mee naar Brunsbüttel. Hun boot moet voor 18 juli in Helsinki zijn. Vandaag waaide het iets minder 5-6 bft uit het noordwesten. In de ochtend miezerde het en deden we nodige boodschappen bij de Lidl, waar we langs de mascotte van Cuxhaven Jan Cux en Cuxi kwamen. In de middag begon de zon te schijnen en maakten we een wandeling naar de Seebäderbrücke, een betonnen pier direct aan de Elbe liggend en tevens afscheiding is van de jachthaven. Bij het begin staat een huisje waar vrijwilligers de langsvarende vrachtschepen analyseren en de gegevens via speakers voor het publiek omroepen. We hadden van de pier een mooi uitzicht op onze boot en de haven. In de jachthaven aan het uiteinde van een steiger om boten te water te laten, zagen we een zeehondje liggen, die zich vrolijk in allerlei bochten bewoog. Daarna gingen we weer terug naar onze boot. Voorlopig waait het zaterdag en zondag ook. Maandag is het misschien mogelijk om te vertrekken als de voorspelling blijft zoals het nu is.

Van Brunsbüttel naar Cuxhaven

Gisteravond kwamen er nog vele vrachtvaarders door en uit de sluis. Dat gestamp van de motoren ging de hele nacht door. We vertrokken om half acht naar de sluis van Brunsbüttel. Er lag al een Duits zeiljacht te wachten en even later kwam er ook nog een Fins zeiljacht bij. We hadden dit keer geluk, want de kleine sluis voor de pleziervaart ging net open. Er kwam nog achter ons een sleepboot bij. Kennelijk stond het water in de Elbe bijna even hoog als in het Noord-Oostzeekanaal, want de sluisdeur naar de Elbe ging al direct weer open. De wind was bij Brunsbüttel noordwest 3-4 en geheel tegen. Op de motor voeren we met het Finse zeiljacht achter ons aan naar Cuxhaven, een afstand van 16 Nm. We kregen een hevige regenbui over ons heen en passeerden halverwege nog de Kustwacht, die voor anker lag. Met nog tien mijl te gaan wakkerde de wind aan naar 4-5 bft. De stroom ging behoorlijk naar buiten zodat we met ruim 10 knopen naar Cuxhaven voeren. Vanwege de sterke stroming tegen de hevige wind in en door golven van vrachtvaarders versterkt, maakte onze Carina soms enorm heftige klappen op de steile golven dat we soms dachten dat onze Carina in tweeën zou breken. Om kwart over tien kwamen we in Cuxhaven aan, waar we naast een Fins zeiljacht afmeerden. Dat bleek een Swan 44 te zijn met alleen vrouwen aan boord. Ze maken deel uit van de Oceanladies en hebben een website: https://oceanladies.fi/ocean-ladies-100-women-and-10-000-nautical-miles-for-cleaner-seas/. Vandaag kwam er een nieuwe bevrouwing aan op het schip. Voorlopig liggen we hier nog wel even want er komt veel wind aan uit het westen en wachten op betere tijden.

Van Rendsburg naar Brunsbüttel

Vanochtend stoomden we al om kwart over zeven naar de dieselpomp, die om acht uur open zou gaan. Gezien deze alleen open is van acht tot elf uur, kan je een wachtrij van schepen verwachten. Iedereen wil tanken, die van zee of naar zee willen. We lagen er nog  niet of even later kwam er al een ander Nederlands zeiljacht achter ons liggen. Zijn ligplaats was Hoorn, maar woonde in Lelystad. Weer later kwam er ook nog een Zwitser aan met zijn zeiljacht. Maar goed dat we de eerste waren. Om acht uur arriveerde de vrouwelijke havenmeester, die ons ook bediende op de heenweg, maar niet amused was omdat zij al pauze had en ons eerst daarom niet wilde tanken, maar het uiteindelijk toch deed. We vertrokken om kwart over acht richting Brunsbüttel, een afstand van 36 Nm. Bij de brug van het hangpontje van Rendsburg waren ze bezig met renovatiewerkzaamheden. Vandaag was het druk met tegemoetkomende vrachtvaart. De een na de ander passeerden ons, waaronder een groot cruiseschip. We kwamen om twee uur al aan in Brunsbüttel. Even later kregen we een forse regenbui over ons heen. Het had geen zin om door te varen naar Cuxhaven, omdat de stroom tot zeven uur 's avonds tegenliep en het ook nog hard waaide met een westelijke tegenwind van 5 bft. Het was nog druk met vrachtvaart uit en in de sluizen, waaronder een vrachtschip met een hoeveelheid aan windmolenwieken. Morgen vertrekken rond acht uur naar de sluis richting Cuxhaven, een afstand van 16 Nm. Ook dan zou het nog flink kunnen waaien met een noordwestelijke tegenwind van 4-5 bft. We zullen zien.