We wilden om half
negen vertrekken. De zon scheen weer vrolijk na de vorige bewolkte
regendag. We hadden alle lijnen al los gemaakt en de motor in zijn
achteruit gezet toen binnen een paar seconden een klap volgde en de
motor ineens afsloeg. Er bleek een mooringlijn in onze schroef te
zitten. De enige haven in Zweden, die volgens onze Duitse buurman van
het zeiljacht Nordship werkt met dit soort systemen. Deze lijnen
lopen vanaf de steiger het water in en liggen ergens op de bodem aan
een betonblok vast. Je pakt de lijn op de steiger op en trekt dan aan het
andere eind net zolang totdat deze strak komt te staan aan de
achterzijde van het schip. In de zuidelijke landen aan de
Middellandse Zee wordt dit systeem veelvuldig gebruikt. Maar deze
mooringlijn zat al kennelijk onder onze boot. Hoe dan ook, we moesten
dit probleem wel weer oplossen. Het havenkantoor bood hulp, maar de
jongen die zwemmend probeerde de lijn los te krijgen, moest het
opgeven. De lijn zat te strak om de touwsnijder van onze schroefas om
deze onder water los te krijgen. De lijn was ook te dik voor onzer
touwsnijder om door te snijden. Gelukkig bleek bij de dieselpomp
verderop een persoon werkzaam te zijn, die een duikerspak had en kon
duiken. Hij vroeg er wel 3500 Zweedse Kronen voor, omgerekend
ongeveer 325 Euro. Keus was er niet, dus we gingen ermee akkoord,
maar moesten wel een paar uur wachten, omdat hij eerst nog een andere
klus moest klaren. Om half één hoorden we ineens gemorrel onder
onze boot en bleek de duiker al bezig te zijn. Na een half uur was de
klus geklaard, maar de mooringlijn doorgesneden. We moesten 5000
Kronen betalen indien de mooringlijn niet meer bruikbaar zou zijn en
2500 Zweedse kronen indien de lijn weer aan elkaar geknoopt kon
worden. Uiteindelijk hebben we 300 Euro betaald aan de duiker en 2000
Zweedse Kronen aan het havenkantoor. Ook hier zijn het geldwolven.
Gelukkig was er volgens de duiker verder geen schade en konden we
eindelijk tegen half twee vertrekken. Hier komen we nooit meer en
elke haven met dit soort mooringsystemen mijden we voortaan. We zagen
namelijk dat bij andere boten sommige mooringlijnen ook al aan elkaar
waren geknoopt. Dat dit soort lijnen in een schroef terecht komt,
gebeurt kennelijk vaker. We zochten 10 Nm verderop een mooie
ankerplek bij het eiland Långvik op om weer even tot rust te komen in
de rustieke natuur.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten